Wie bij CZ de basispolis met de ruimste zorgkeuze heeft, betaalt in 2027 €202,50 per maand. Dat is €25 meer dan dit jaar, ofwel €300 extra over een heel jaar. Toch moet ook bij deze Zorgvariatiepolis iemand die zelf voor een zorgverlener zonder contract kiest, bij geestelijke gezondheidszorg en wijkverpleging doorgaans een deel van de rekening betalen.
Het verschil met de meest gekozen Zorg-op-maatpolis groeit bovendien. Uit onderzoek van Het Bericht blijkt dat de ruimere polis in 2027 €303 per jaar extra kost ten opzichte van die polis. Dit jaar is dat verschil €210,12. Wij vergeleken de officiële premiebladen voor 2027, de premies voor 2026 en de nieuwe vergoedingsvoorwaarden.
Wat verandert er aan de CZ-premie in 2027?
| Polis | Per maand 2026 | Per maand 2027 | Extra per jaar |
|---|---|---|---|
| Zorgbewust | €156,95 | €176,25 | €231,60 |
| Zorg-op-maat | €159,99 | €177,25 | €207,12 |
| Zorgvariatie | €177,50 | €202,50 | €300,00 |
De bedragen gelden bij alleen het verplichte eigen risico. Het gaat om de premie zelf, vóór eventuele zorgtoeslag. De Zorg-op-maatpolis is volgens CZ de meest gekozen verzekering. CZ verklaart de stijging uit hogere zorgkosten en het wegvallen van een eenmalige meevaller uit het Zorgverzekeringsfonds. De verzekeraar zet naar eigen zeggen €20 miljoen aan reserves in om de stijging te beperken.
Wie al een betalingsachterstand in de zorgpremie heeft, kan bovendien niet vanzelfsprekend overstappen.
Meer premie koopt geen onbeperkte vergoeding
De overheid bepaalt welke zorg in het basispakket zit. Het prijsverschil tussen de polissen zit onder meer in de vergoeding wanneer je zelf een zorgverlener kiest die geen contract heeft met CZ. Een duurdere basispolis is dus iets anders dan een aanvullende verzekering voor extra behandelingen. Dat het merk op de polis niet alles over de zorginkoop vertelt, bleek ook bij de geplande overname van Salland door DSW.
Bij de Zorgvariatiepolis wordt veel van die zorg volledig vergoed tot het geldende wettelijke maximum of een redelijk, marktconform tarief. Maar voor de ggz en wijkverpleging geldt een andere grens: 85 procent van de rekening, tot maximaal 85 procent van het gemiddelde tarief dat CZ met gecontracteerde aanbieders heeft afgesproken. Bij de Zorg-op-maatpolis is dat 75 procent. De ruimere polis biedt hier dus wel méér vergoeding, maar geen volledige.
Die tariefgrens doet ertoe. Stel dat het gemiddelde afgesproken tarief voor een hoeveelheid verzekerde wijkverpleging €1.000 is en een aanbieder zonder contract €1.200 rekent. Onder de gewone vergoedingsregel van de Zorgvariatiepolis betaalt CZ dan maximaal €850. Er blijft €350 over voor de verzekerde. Voor wijkverpleging geldt geen eigen risico; dit verschil komt door de beperkte vergoeding.
Bij een tekort aan zorg gelden andere rechten
Zelf een aanbieder zonder contract kiezen is iets anders dan nergens tijdig terechtkunnen. Als een verzekeraar onvoldoende zorg heeft ingekocht en bemiddeling geen tijdige plek oplevert, mag hij de vergoeding niet zomaar beperken. Volgens de Nederlandse Zorgautoriteit moet hij dan de marktconforme kosten van passende zorg bij een aanbieder zonder contract volledig vergoeden. Eerst om zorgbemiddeling vragen is daarbij belangrijk.
Ook CZ neemt die route op in de voorwaarden. Daarnaast kan een verzekerde schriftelijk om een hogere vergoeding vragen wanneer de beperkte vergoeding de toegang tot passende zorg belemmert. Dat vraagt dus een afzonderlijke beoordeling. Hoe weinig landelijk zicht er soms is op de resultaten van bemiddeling, beschreven we eerder bij mensen die jarenlang op genderzorg wachten.
Daar ligt de maatschappelijke betekenis van de groeiende prijsafstand: dezelfde wettelijk verzekerde zorg, maar een ruimere eigen keuze kost meer premie en kan alsnog een extra rekening opleveren. Wie niet kan bijbetalen, is sterker aangewezen op de aanbieders waarmee de verzekeraar afspraken heeft gemaakt. Tijdige zorg regelen blijft daarbij de verantwoordelijkheid van de verzekeraar, ook met een goedkopere polis.

