Stel dat de Limburgse omroep L1 voor €60.000 een adviseur wil inhuren. Dan schrijft zijn integriteitsregeling voor dat de omroep minstens drie bedrijven om een offerte vraagt. De gedragscode voor de landelijke publieke omroep stelt die eis pas bij een opdracht van meer dan €70.000. Uit onderzoek van Het Bericht blijkt dat de grens bij L1 €20.000 lager ligt. Beide regels gaan over gewone inkopen onder de Europese aanbestedingsgrens. Er gelden uitzonderingen, bijvoorbeeld bij de landelijke code voor opdrachten die rechtstreeks bedoeld zijn om programma’s te maken.

De regels kwamen ter sprake na berichtgeving van De Limburger over een adviesopdracht bij L1. Tweede Kamerlid Mohammed Mohandis vroeg of L1 die opdracht aan een zakenrelatie van de hoofdredacteur gaf zonder andere aanbieders te benaderen. Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Rianne Letschert geeft in haar antwoord geen oordeel over de opdracht. Volgens haar is het aan het Commissariaat voor de Media om te beoordelen of er sprake was van belangenverstrengeling of een onzorgvuldige procedure. De waarde van de opdracht staat niet in het antwoord.

Ook onder de grens telt wie er beslist

Bij kleinere bedragen blijven de regels over persoonlijke belangen gelden. Bij L1 moet een medewerker een mogelijk belangenconflict direct melden. Wie een persoonlijk belang heeft dat botst met dat van de omroep, mag niet meebeslissen over de opdracht. De landelijke code hanteert als uitgangspunt dat een medewerker met persoonlijke banden met een leverancier buiten de beslissing blijft. Zo gaat de controle op publieke uitgaven ook over wie een leverancier kiest.

De raad van commissarissen van L1 ziet intern toe op de eigen regeling. Het Commissariaat voor de Media houdt van buitenaf toezicht op de Mediawet en de regels die daarop zijn gebaseerd. Het publiceerde ook een handreiking om belangenverstrengeling bij omroepen te voorkomen. Die legt uit hoe omroepen aan hun verplichtingen kunnen voldoen en schept zelf geen nieuwe plichten.

Controle op uitgaven is een andere taak dan bepalen wat een omroep uitzendt. In een eerder dossier over de NOS trok Letschert een grens bij politieke bemoeienis met journalistieke keuzes.

Letschert vindt de huidige regels voor landelijke, regionale en lokale omroepen voldoende. Ze ziet in de discussie over L1 geen reden om de Mediawet of de gedragscodes aan te passen. In een apart wetsvoorstel wil ze wel nadere eisen stellen aan de landelijke code, onder meer vanwege onderzoek naar sociale veiligheid bij de landelijke publieke omroep.