Greenpeace wil met de stenen voorkomen dat vissers met zware netten over de zeebodem trekken. De organisatie voerde de actie begin november uit in een Brits beschermd zeegebied voor de kust van Norfolk en legde op 12 november een laatste steen neer. Dezelfde omgeving is ook bestemd voor de aanleg van windparken.

Uit onderzoek van Het Bericht blijkt dat het ruimen van keien al onderdeel is van de vergunde werkzaamheden voor die windplannen. Wij vergeleken de openbaar gemaakte steenposities met de coördinaten en bepalingen uit de vergunning. Een deel van de gemelde plekken valt binnen het oostelijke vergunde bouwgebied. De mogelijkheid om daar keien te ruimen stond al in de vergunningstekst van oktober 2025, ruim vóór de stenenactie.

Keien ruimen is al meegenomen in de bouwplannen

De vergunning noemt het verwijderen van materiaal van de zeebodem voor de funderingen en kabels. Daar staat ook het Engelse woord boulder clearance: het ruimen van keien. Ruimen moet nodig zijn voor de bouw en binnen de vergunde werkzaamheden en natuurvoorwaarden passen.

De Britse zeeautoriteit MMO publiceert tien gemelde steenposities voor de veiligheid van de scheepvaart. Die informatie komt van Greenpeace, via de kustwacht. De MMO heeft niet alle posities zelf gecontroleerd.

RWE onderzoekt de gevolgen voor Vanguard East, meldt The Guardian. Greenpeace betwist daar dat de stenen een serieuze hindernis vormen.

Een beschermd zeegebied is niet overal gesloten

Greenpeace wil met de stenen bescherming afdwingen tegen bodemvisserij die volgens de organisatie in het gebied doorgaat. De aangewezen natuurzone, Southern North Sea, is bedoeld voor de bruinvis. De Britse natuuradviseur JNCC noemt niet alleen de bescherming van het dier, maar ook voldoende voedsel en behoud van het leefgebied als doelen.

Voor activiteiten die de beschermde natuur kunnen schaden, gelden afzonderlijke beoordelingen en regels. Sommige delen overlappen bovendien met andere natuurgebieden waar eigen visserijbeperkingen gelden. Alleen het label ‘beschermd zeegebied’ vertelt dus niet waar welke visserij verboden is, of welk bouwwerk er mag plaatsvinden.

Daar zit de maatschappelijke spanning achter de stenenactie: bescherming van zeeleven en productie van schone stroom worden in hetzelfde gebied nagestreefd. Een bouwvergunning geeft energiebedrijven concrete mogelijkheden om er te werken. De blijvende bescherming tegen schadelijke visserij hangt af van de regels die de overheid voor die activiteiten vaststelt, niet van een rij stenen alleen.

Brits staatsfonds leent mee aan beide windparken

Vanguard East en Vanguard West zijn gezamenlijk in handen van energiebedrijf RWE en investeringsmaatschappij KKR. De Britse overheid doet ook mee: het National Wealth Fund heeft een lening van 500 miljoen pond per park toegezegd, samen 1 miljard pond. Dat geld maakt deel uit van de projectfinanciering.

De aangekondigde investering in beide parken en de bijbehorende stroominfrastructuur bedraagt circa 12 miljard pond. RWE kondigde op 11 november aan begin 2027 op zee te willen gaan bouwen. Beide parken moeten volgens de ontwikkelaars in 2030 volledig in bedrijf zijn en samen elektriciteit produceren die overeenkomt met het verbruik van ongeveer drie miljoen Britse huishoudens.